Je zult maar kunstenaar zijn. En je hebt een idee, een prachtidee. Maar dan! Veel kunstenaars beschikken niet over een royale geldpot. Geld heb je wél nodig om van idee naar concept tot resultaat te geraken. Om je idee te ‘verkopen’ is het fijn als je kunt bogen op een dijk van een reputatie. In elk geval dien je te beschikken over een goed verbaal vermogen. Anders wordt het erg moeilijk om aan financiering te komen. Hetgeen toch al moeilijker is want momenteel drogen vele fondsen op…
Programmeurs willen graag iets tastbaars hebben.
Iets te zien of te beleven voordat zij een toezegging doen.
Wie legt dan het ei?
Het ei legt een kip.
Wat als door inmenging van derden, die je nodig hebt, je concept wordt gekortwiekt, gemanipuleerd of verwrongen…. Je performance wordt mogelijk kortademig, in elk geval minder sprankelend. In het ergste geval glipt de ziel er uit. Een futloos stuk is dodelijk voor zaalvulling, recensies en dus jouw reputatie. Wat doet die dreiging met jou?
Word je daar strijdvaardig van? Of haak je af? Neem je eigenwijs risico of ga je matigen? Zoek je eerst medestanders of durf je alleen door te zetten? Zoek je een baan voor ernaast? Wacht je even af, met als risico dat je eigen initiële motivatie verdampt? Werk je heel bewust aan je netwerk? Is het mogelijk met succes te surfen op de actualiteit binnen de sector, provinciaal, landelijk of zelfs mondiaal?
Ik wens alle kunstenaars, makers en performers veel succes en plezier toe in hun ondernemerschap.
Ook nodig ik jullie van harte uit op mijn blog te reageren.
Je begrijpt inmiddels wel dat ik denk dat het kunstenaarsdilemma bestaat. Makers en kunstenaars zijn meer en meer gedwongen ‘het spel te spelen’. Laveren tussen authenticiteit & onderscheidend vermogen van je performance. Tussen je eigen signatuur en je positie ten opzichte van concurrerende kunstenaars. Tussen je eigen visie en de opinies en wensen van je potentiële afnemers…
Het culturele landschap is in beweging. Gaat het verschralen of juist opleven door de gure wind? Daar heb ik geen antwoord op. Eén ding weet ik zeker. Een goed idee waar de tijd rijp voor is, houdt niemand tegen. Dat is en blijft mijn overtuiging.
Ik wens alle kunstenaars, makers en performers veel succes en plezier toe in hun ondernemerschap.
Ook nodig ik jullie van harte uit op mijn blog te reageren.
Respectvolle groet!
Tanja Beugelsdijk
Misschien moet het dilemma anders geformuleerd worden: moet een kunstenaar wel een ondernemer zijn?
Binnen de normen van de huidige tijd klopt jouw analyse. Er wordt van de kunstenaar gevraagd naast zijn rol als kunstenaar ook ondernemer te zijn.
Ooit was dat een vernieuwend inzicht en daardoor konden er nieuwe wegen onderzocht worden en geëxploiteerd. Echter het einde van die weg hebben we al bereikt. Het gros van de kunstenaars die een plek onder de zon bevechten zullen zich conformeren aan de huidige normen. De kunst is niet meer spannend, want spannende kunst wordt niet direct begrepen, gezien, onderkend.
Ik vraag me af of je aan bijvoorbeeld een wetenschapper moet vragen ondernemer te zijn? Komt dat zijn onderzoek ten goede en neemt die persoon dan beslissingen die buiten zijn fascinatie voor het onderzoek om gaan? Met ander woorden zijn zijn conclusies gebaseerd op economische belangen of durft hij ondanks de maatschappelijke druk dingen te zeggen die zijn groei en positie als wetenschapper wel eens zouden kunnen schaden. Ik denk dat uiteindelijk de wetenschapper dan niet gewaardeerd wordt om de resultaten maar om de behaalde economische positie die hij inneemt. (Ab Osterhaus, viroloog)
Er zijn genoeg voorbeelden van wetenschappers en kunstenaars, die de twee kwaliteiten bijzonder goed hebben weten te combineren. Vaak zie je dat op latere leeftijd wanneer naam en faam er niet meer toe doen, ze zo’n eigenzinnige weg in kunnen gaan, dat ze er dan juist om geroemd worden. Ook zie je bij veel kunstenaars die hun authenticiteit verkocht hebben, dat de ontwikkeling die ze daarna doormaken, stopt en er uiteindelijk een slap aftreksel overblijft van wat ze ooit gemaakt hebben. Het zelfkritisch vermogen verdwijnt. Waarom zou je die ontwikkeling willen stoppen door ze geforceerd een ondernemersrol aan te laten nemen?
Het alleen formuleren van een dilemma is mijns inziens ook niet voldoende. Wanneer er een standpunt ingenomen wordt, een richting aangeven, ontstaat de mogelijkheid dat er een nieuw inzicht geboren wordt. Hierdoor wordt er openheid gecreëerd. Het moet niet de kunstenaar zijn die de rol van ondernemer aanneemt, maar de ondernemer die de rol van de kunstenaar inneemt, waardoor de werkelijke waarde van het kunstenaarschap gezien wordt en deze door de ondernemer wordt uitgedragen.
“JIJ bedoelt niet dat de ondernemer de rol van de kunstenaar inneemt maar dat de ondernemer de kunstenaar ondersteunt bij het vinden van aansluiting bij het abstracte begrip ‘de markt’”… Aanvulling van Tanja Beugelsdijk
I could read a book about this without finding such real-world approaches!
De reactie van mijzelf op de scherpe reactie van Mark Dijkstra was per mail gegeven! Anders is het zo raar dat mijn reactie IN zijn reactie staat….
Ja hij maakt absoluut een punt met zijn herformulering van het dilemma! Laten we daarop voortborduren….
Thanks for introducing a litle rationality into this debate.